به مناسبت دومین سالگرد ازدواجمون
عاشقانه
تو هنوز واسم عزیزی مث اهرام ثلاثه
تو تکی مث یه مهره که همیشه آسِ آسِ
تو عجیب ترین عجیبی مث برمودا می مونی
مث معبد مقدس واسه ی بودا می مونی
تو مث قرص مسکن واسه ی تسکین دردام
تو یه دلخوشی نابی واس آسایش فردام
تو مث سوژه ی تازه واس شعرای مریضم
چی بگم شکل مدرن حس الهامی عزیزم
تو توی بقچه ی تقویم هفته هام و رنگی کردی
همیشه دنبال راهی واس خوشبختی می گردی
وقتایی که جا نمی شه توی حوصلهَ م ترانه
واژه های تازه داری واس شعری عاشقانه
مث معجزه عزیزی مث خورشید بی نظیری
تو مث بارون رحمت وسط دشت کویری...
|
+| نوشته شده توسط
لیدا علیزاده در جمعه هشتم خرداد 1388
|