قاریان خاموش گریه های من


	بغلم کن قد گریه بغلم کن، قد یه بغض شکسته بغلم کن تو به اندازه ی یه شاعر خسته قد یه هق هق بی وقفه بیا بمون کنارم من و یاد دنیا بنداز که سیاهه روزگارم بذا آرامش بگیرم بذا آروم شه نفس هام ای تو هم پرسه ی دیروز بی تو من بد جوری تنهام بی تو ظلمت و جنون و دوره کردم خیلی ساده آره حق با اون چشاته سایه َت از سرم زیاده اما آغوشت و واکن که دیگه آخر خط َم تو امونم بده این بار، خسته ی خسته ی خسته َ "لیدا علیزاده" \|+\| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387 \|