قاریان خاموش گریه های من - نمی خوام دروغ بگم..


	نمی خوام دروغ بگم.. نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز هنوزم این جا پر از دردو و غمه هنوزم هر کــیو که نگا کنــــــی صورتش پر از خطوط ماتمه هنوزم تقویمامون همون جورن روزای سفیدو قرمز همونه هنوزهرکس باخودش حرف می زنه می گه کاش که دنیا این جور نمونه نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز نمی گم تو فنجونامون غزله نمی گم تو استکان چایمون دو سه تا قطره ی چای و عسله آره خیلی وقته که لبای ما هیچ نشونی از تبسم ندارن شاید این راسته که آدما می گن همشون یه جورایی کم می یارن اما باورت می شه یه چیزایی هیچ جا مث این جا پیدا نمی شه به خدا هر جای دنیا که بری هیچ موقع شبیه این جا نمی شه توی شهری که تو تو ش مسافری چترای باز و تو بارون ندیدی؟ آخ فقط بگو که با چه قیمتی غربت وغریبگی رو خریدی؟ حالا اون جا با کدوم خاطره مون شبای تنهایی خوابت می بره؟ کی برات از دوره گردا گلای مریم و شب بو و نرگس می خره؟ با کدوم ترانه آروم می گیری؟ آخه اون جا صدای اذون می یاد؟ وقتی هق هق می کنی بهم بگو که دلت کدوم نوازش و می خواد؟ اون جاها شاعراشون چه شکلی ان؟ هیچ کدومشون شبیه من می شن؟ کی نفسات و ترانه می کنه؟ اصن هیچ کدوم واس تو شعر می گن؟ نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز داره پرپر می زنه دلم برات اما هر جا که خوشی اون جا بمون فدای اون دل غرق ادعات.. "لیدا علیزاده" این عید سعید باستانی رو به تموم دوستای گلم تبریک می گم. به امید این که سال خوب و خوشی در انتظار تک تکتون باشه \|+\| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 \|