قاریان خاموش گریه های من


	شب وحشت شبِ وحشت امشب از تیک تیکِ ساعت صدای دلهره می یاد شبِ بی چراغ گریه َس شبِ بی نورِ یه فریاد شبِ ختمِ عشقِ امشب، شبِ دفنِ یه رفاقت شبی که روی سرم نیست دیگه سنگینیِ سایه َت حالا تو وحشت این شب توی عمق بی کسی ها آغوشت که مال من نیست کاش فقط بودی تو این جا وقتی گریه هام حضورِ شونه هات و کم می یارن کاش فقط بودی تا گوشات هق هقم رُ بشمارن از همه دنیا می ترسم از همین سکوتِ مبهم از همین بغضِ دوباره، از همین اشکای نم نم از همین حرفای ساده " داری از چشام می اُفتی" از همین شکایتا که تو به این و اون می گفتی از همین که خاطراتت تنها مرهمه رو زخمام از همین حرفی که گفتی" دیگه چشماتُ نمی خوام" "لیدا علیزاده" \|+\| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387 \|


	شور عشق شور عشق همه روزام پُر از عطر تنِ تو تمومِ لحظه هام شکلِ تو هستن نمی تونم برم دنبالِ سایهَ م پُرم از تو، چشات راهم رُ بستن داری اذیت می شی تو شورِ عشقم داره این تب تو رُ هم می سوزونه ببخشم اما این دستِ خودم نیس دلم انگشت نمای این و اونه دعا کن توی تقدیرت نمونم نمی خوام پیشِ من باشی، فنا شی دلم اصلاَ نمی خواد تو یه عمری اسیرِ این دلِ دیوونه باشی تو رو قله نشستی نازنینم تو این پستی، پیشم قلبت می گیره آخه چشمای تو یه کهکشونن قبول کن که دلم پیشت حقیره چشام بستَه س، دیگه راحت برو، من نمی خوام که ببینم رفتنت رُ فقط یادت باشه که جا بذاری صدای خندهَ تُ، عطرِ تنت رُ برو هر جا که باشی نازنینی همیشه عاشقِ چشمات می مونم خدا جا خورده از این عاشقیام آره حق باتو اِ ، من یه دیوونَه م "لیدا علیزاده" \|+\| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در چهارشنبه دوم بهمن 1387 \|