تبليغاتX
قاریان خاموش گریه های من
 هدیه ای برای خودم...

مث هر سال واس من هزار تا شاخه گل نخر

 

خبر تولدم رو این جوری هر جا نبر

 

عسلم تو که خودت شیرین ترینی واس من

 

حرفی از خریدن کیکای خوشمزه نزن

 

"تو فقط پیشم باشی تولدم مبارکه

 

هرکسی جز توفقط برام یه جور آدمکه"

 

اصن یه کاری بکن بشم فراموشِ همه

 

تو خودت تنها بمون، چشات برام یه عالمه

 

کادوهای رنگارنگ، شمعای خوشگل نمی خوام

 

من فقط تو رو می خوام تو خلوت تنهاییام

 

جای کادو یه نگاه بیار واس ترانه هام

 

بازوهای نازت و بگیر به دورِ واژه هام

 

دستات و به من بده بگو که مال من شدی

 

تو خودت معنی راس راستی هر تولدی

 

"تو فقط پیشم باشی تولدم مبارکه

 

هرکسی جز توفقط برام یه جور آدمکه"

 

                                  "لیدا علیزاده"

 

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387  |
 بغلم کن

قد گریه بغلم کن، قد یه بغض شکسته

 

بغلم کن تو به اندازه ی یه شاعر خسته

 

قد یه هق هق بی وقفه بیا بمون کنارم

 

من و یاد دنیا بنداز که سیاهه روزگارم

 

بذا آرامش بگیرم بذا آروم شه نفس هام

 

ای تو هم پرسه ی دیروز بی تو من بد جوری تنهام

 

بی تو ظلمت و جنون و دوره کردم خیلی ساده

 

آره حق با اون چشاته سایه َت از سرم زیاده

 

اما آغوشت و واکن که دیگه آخر خط َم

 

تو امونم بده این بار، خسته ی خسته ی خسته َ

 

                                               "لیدا علیزاده"

|+| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387  |
 
 
بالا