قاریان خاموش گریه های من


	روانی تو چشم تو یه عمریه من یه شهاب آنی ام میگی دیوونه ام می گی زنجیری ام روانی ام سردمه اما دست تو خودی نمی شه با تنم ولی مهم نیستی عزیز، عشق تُ از دل می کنم سردمه، من روانی ام... بذا پراکنده بگم بذا شاید که این جوری جنونم و نشون بدم دیگه تمومه نازنین اسمت و دیگه خط زدم بذا یه عالم بدونن منم نامردی بلدم دیگه از این شب و از این سایه ها وحشت ندارم آره برو، دست از سر آغوش تو بر می دارم سردمه اما قول می دم دیگه مزاحمت نشم دیگه همش هزار دفه دوسِت دارم بهت نگم دیگه نمی ذارم دلم مچاله شه توی نگات برو دیگه نمی میرم برای داد کشیدنات برو عزیز، دیگه نه تو نه این ترانه های من بذا تموم شه این دفه حرفی از عاشقی نزن "لیدا علیزاده" \|+\| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 \|


	خدا کجای دلمی؟ قایم شدی که چی بشه می خوای بگی که دلخوری؟ یا نه می خوای عزیز بشی! که گم شدی تو این طوری تو که عزیزترینمی شاید حواس پرتی داری!!! عزیزکم تو که یه وخ سر به سرم نمی ذاری؟! خدا کجای دلمی؟ دلم می خواد ببینمت دلم می خواد ستاره شی از آسمون بچینمت تو که همین دورو برا زاغ سیامُ چوب می زنی کجای این سینه داری سیاهیا رو می کَنی؟ "لیدا علیزاده" \|+\| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در دوشنبه پانزدهم بهمن 1386 \|


	آینه پوش می خوام تنفست کنم نیازمی مث هوا می خوام که مال من بشی بین تموم آدما ترجمه ی نگاهتن تک تک واژه های من پر شده با یاد نگات تموم لحظه های من نبض ترانه های من به خاطر تو میزنه تنها دلیل زندگیم این جوری از تو گفتنه واس خریدن دلت قشنگ ترین آینه پوش جونم و پیش کش می کنم تموم این ترانه روش این زمهریر زندگیم گرم نفس های توا تو قصه های عاشقیم همیشه جا پای توا مخمل خاطرات تو حتی توی خواب با منه یادت به روزا و شبام همیشه چشمک می زنه حال و هوای خواستنت پرشده توی لحظه هام دلم می خواد بهت بگم جز تو کسی رو نمی خوام "لیدا علیزاده" \|+\| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در یکشنبه هفتم بهمن 1386 \|