قاریان خاموش گریه های من


	لعنت لعنت به چشمای تو و لعنت به چشمای خودم لعنت به من که دید مت، به تو که عاشقت شدم طفلکی قلب عاشقم که توی دنیا تو رو داشت فقط بهم بگو دلم چی واسه ی تو کم گذاشت؟ چی از جونم می خوای؟ برو سراغ از ما بهترون نه دیگه هیچ کس نمی گه تو رو خدا پیشم بمون از دروغات خسته شدم، بدونِ هیچ حرفی برو منم فراموش می کنم راستُ دروغای تو رو آره گلم وقتی بری من دیگه هیچ کس ندارم حتی برای هق هقم آغوشتُ کم می یارم ولی رفیقِ نیمه راه! مرامِ موندن نداری برای رفتن از پیشم همش بهونه می یاری لعنت به من که باختمت تو اوج دلسپردگیم طفلکی من که تو هنوز شدی تموم زندگیم "لیدا علیزاده" \|+\| نوشته شده توسط لیدا علیزاده در شنبه دهم آذر 1386 \|