RSS  

عزیزانی که مایل به کسب کتاب من هستند می توانند به نمایشگاه بین

المللی کتاب-سالن اصلی نمایشگاه-شبستان-راهروی۱۴-غرفه ی ۳

مراجعه کنند.

ممنونم از یکایک شما که همیشه حامیم بودید...

بالاخره دفتر ترانه های من با عنوان"خدا کجای دلمی؟"

از طریق انتشارات شانی منتشر شد.

امسال در نمایشگاه بین المللی کتاب چشم انتظار قدوم شما عزیزان هستم.

سپاس ویژه دارم از همسر مهربانم که عاشقانه دوستش دارم و تک

 تک واژه های حقیرم با نگاه جادویی اش متولد شدند و همچنین

سپاسگذارم از هنرمند نازنین شایا تجلی که برادرانه حمایتم کرد...

مث هر سال واس من هزار تا شاخه گل نخر

خبر تولدم رو این جوری هر جا نبر

عسلم تو که خودت شیرین ترینی واس من

حرفی از خریدن کیکای خوشمزه نزن

"تو فقط پیشم باشی تولدم مبارکه

هرکسی جز توفقط برام یه جور آدمکه"

اصن یه کاری بکن بشم فراموشِ همه

تو خودت تنها بمون، چشات برام یه عالمه

کادوهای رنگارنگ، شمعای خوشگل نمی خوام

من فقط تو رو می خوام تو خلوت تنهاییام

جای کادو یه نگاه بیار واس ترانه هام

بازوهای نازت و بگیر به دورِ واژه هام

دستات و به من بده بگو که مال من شدی

تو خودت معنی راس راستی هر تولدی

"تو فقط پیشم باشی تولدم مبارکه

هرکسی جز توفقط برام یه جور آدمکه"

                                  "لیدا علیزاده"

قد گریه بغلم کن، قد یه بغض شکسته

بغلم کن تو به اندازه ی یه شاعر خسته

قد یه هق هق بی وقفه بیا بمون کنارم

من و یاد دنیا بنداز که سیاهه روزگارم

بذا آرامش بگیرم بذا آروم شه نفس هام

ای تو هم پرسه ی دیروز بی تو من بد جوری تنهام

بی تو ظلمت و جنون و دوره کردم خیلی ساده

آره حق با اون چشاته سایه َت از سرم زیاده

اما آغوشت و واکن که دیگه آخر خط َم

تو امونم بده این بار، خسته ی خسته ی خسته َ

                                               "لیدا علیزاده"

نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز         هنوزم این جا پر از دردو و غمه

هنوزم هر کــیو که نگا کنــــــی          صورتش پر از خطوط ماتمه

هنوزم تقویمامون همون جورن          روزای سفیدو قرمز همونه

هنوزهرکس باخودش حرف می زنه     می گه کاش که دنیا این جور نمونه

نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز         نمی گم تو فنجونامون غزله

نمی گم تو استکان چایمون                دو سه تا قطره ی چای و عسله

آره خیلی وقته که لبای ما                  هیچ نشونی از تبسم ندارن

شاید این راسته که آدما می گن            همشون یه جورایی کم می یارن

اما باورت می شه یه چیزایی              هیچ جا مث این جا پیدا نمی شه

به خدا هر جای دنیا که بری               هیچ موقع شبیه این جا نمی شه

توی شهری که تو تو ش مسافری        چترای باز و تو بارون ندیدی؟

آخ فقط بگو که با چه قیمتی               غربت وغریبگی رو خریدی؟

حالا اون جا با کدوم خاطره مون          شبای تنهایی خوابت می بره؟

کی برات از دوره گردا گلای            مریم و شب بو و  نرگس می خره؟

با کدوم ترانه آروم می گیری؟            آخه اون جا صدای اذون می یاد؟

وقتی هق هق می کنی بهم بگو             که دلت کدوم نوازش و می خواد؟

اون جاها شاعراشون چه شکلی ان؟      هیچ کدومشون شبیه من می شن؟

کی نفسات و ترانه می کنه؟               اصن هیچ کدوم واس تو شعر می گن؟

نمی خوام بهت دروغ بگم عزیز           داره پرپر می زنه دلم برات

اما هر جا که خوشی اون جا بمون         فدای اون دل غرق ادعات..

                                                      "لیدا علیزاده"

این عید سعید باستانی رو به تموم دوستای گلم تبریک می گم. به امید این که سال خوب و خوشی در انتظار تک تکتون باشه

تو چشم تو یه عمریه من یه شهاب آنی ام

میگی دیوونه ام می گی زنجیری ام روانی ام

سردمه اما دست تو خودی نمی شه با تنم

ولی مهم نیستی عزیز، عشق تُ از دل می کنم

سردمه، من روانی ام... بذا پراکنده بگم

بذا شاید که این جوری جنونم و نشون بدم

دیگه تمومه نازنین اسمت و دیگه خط زدم

بذا یه عالم بدونن منم نامردی بلدم

دیگه از این شب و از این سایه ها وحشت ندارم

آره برو، دست از سر آغوش تو بر می دارم

سردمه اما قول می دم دیگه مزاحمت نشم

دیگه همش هزار دفه دوسِت دارم بهت نگم

دیگه نمی ذارم دلم مچاله شه توی نگات

برو دیگه نمی میرم برای داد کشیدنات

برو عزیز، دیگه نه تو نه این ترانه های من

بذا تموم شه این دفه حرفی از عاشقی نزن

                                 "لیدا علیزاده"

قایم شدی که چی بشه

می خوای بگی که دلخوری؟

یا نه می خوای عزیز بشی!

که گم شدی تو این طوری

تو که عزیزترینمی

شاید حواس پرتی داری!!!

عزیزکم تو که یه وخ

سر به سرم نمی ذاری؟!

خدا کجای دلمی؟

دلم می خواد ببینمت

دلم می خواد ستاره شی

از آسمون بچینمت

تو که همین دورو برا

زاغ سیامُ چوب می زنی

کجای این سینه داری

سیاهیا رو می کَنی؟

                       "لیدا علیزاده"

می خوام تنفست کنم نیازمی مث هوا

می خوام که مال من بشی بین تموم آدما

ترجمه ی نگاهتن تک تک واژه های من

پر شده با یاد نگات تموم لحظه های من

نبض ترانه های من به خاطر تو میزنه

تنها دلیل زندگیم این جوری از تو گفتنه

واس خریدن دلت قشنگ ترین آینه پوش

جونم و پیش کش می کنم تموم این ترانه روش

این زمهریر زندگیم گرم نفس های توا

تو قصه های عاشقیم همیشه جا پای توا

مخمل خاطرات تو حتی توی خواب با منه

یادت به روزا و شبام همیشه چشمک می زنه

حال و هوای خواستنت پرشده توی لحظه هام

دلم می خواد بهت بگم جز تو کسی رو نمی خوام

                                             "لیدا علیزاده"

اسم یه جایی که بیاد ابرا همه خون می بارن

برای گریه صد تا بغض هزار تا دل کم می یارن

اون جا که اسمش که بیاد داغ دلت تازه می شه

تیکه به تیکه عاشقیت با خاکش اندازه می شه

ببین که از حال و هواش وجودِ غرق آتشی

بذار بهت بگم داری تو اون هوا چی می کشی

به درد سرخ عاشقی به ضجه می شی مبتلا

چشملات ُ واکن می بینی چی می گذره تو کربلا

اون جاها نامسلمونا یه کم مروت ندارن

شکوفه های بی سر و رو دست مولی می ذارن

صاعقه اون جا جای گل شیش ماهه پرپر می کنه

روز از حقارتِ خودش چادر شب سر می کنه

هل کشون ابلیسِ و روز عروسی جنون

روز عزای روزگار شهادت یه پهلوون

یه اتفاق یه فاجعه درست توی ظهر عطش

اون جا یکی نیس که بگه خاتون و این جوز نزَنَش

نخلای تشنه لب می گن کجاست ساقی نجیب؟

اما به جای آب می یاد عطر شکوفه های سیب

تقدیر سرخ عاشقا یه ذره احساس نداره

کجای گریه جا می شه که بی بی عباس نداره

زمونه بی ترحم و فاجعه ها دم به دمه

تو اوج این بغض بزرگ اشکای ما خیلی کمه

هزار تا خنجر می شینه تو پاک ترین سینه و پشت

اون جا یکی داد می زنه آخ بابای خوبمُ کشت

آب تموم دریاها شرمنده ی عطر تنش

هر چی سلام و صلوات به خواهر سینه زنش

اینا حقیقته ببین تن بدون سرشُ

وقتی روی دوش می برن فرشته ها پیکرشُ

هق هق پنهونی دیگه ضجه ی تلخ رفتنِ

آخه حماسه سازمون تو خون داره حرف می زنه

چشماتُ وا کن می بینی نعره ها رو میون خون

این جوری گریه می کنن بچه های یه پهلوون

تو این دیار هیچ چیزی نیس به جز مصیبت و بلا

داره وصیت می کنه سر امیر کربلا:

....

منم حسین فاطمه منم عزیز مادرم

منم که آزاده ترین محمدی پرپرم

من پسر شیر خدام مظلون کربلا منم

پرچم پیروزی من سرخی رنگ پیرهنم

منم حریص عاشقی منم بلد ترین بلد

اون موقع ها پدربزرگ بوسه به دندونام می زد

می گن جگرگوشه ی یاس این نوه ی پیمبره

که جای رد بوسه هاش حالا نشون خنجره

من پسر فاطمه و من افتخار حیدرم

همدم چاه کوفه و فاتح خیبر پدرم

اون پادشاه که هدیه داد یه روزی انگشترشُ

اون که جلوش سیلی زدن آدم بدا همسرشُ

می گن پسر از پدرش همیشه یه نشون داره

دشمن داره انگشتر و با انگشتم بر می داره

ساقی دشت کربلا ماه قبیله یاورم

آی آسمون جون تو جون یه دونه خواهرم

آهای زمین کربلا منم حسین منم غریب

از بوی خون بچه هام پر شده این جا بوی سیب

عدو بچه های من اُف به تو به غیرتت

دخترکای من می گن لحظه به لحظه لعنتت

                                   "لیدا علیزاده"

بگو مرد من ای تنها ترین مرد

بگو تو رعد و طوفان تکیه گامی

نوازش عادت دستاته آقا

بگو که التیام گریه هامی

دارم می ترسم از کابوس بی تو

بیا آشفته کن خوابم صدات کو؟

واس رویای بودن زیزِ سایه َت

لالایی های خوبت، قصه هات کو؟

بگو به این همه حس حسادت

برام می دزدی خورشید و یه روزی

قراره توی فصل بغض و وحشت

برام از بوسه تن پوشی بدوزی

بگو به آدما مرد منی تو

بگو یه کس شدی تو بی کسی هام

یه آغوشِ نجیبی واس خوابم

یه جای امن واس دلواپسی هام

بذا لبریز تو باشه وجودم

بذا باور کنم سهم نگامی

تو این شب گریه های بی سرانجام

بگو آقا بگو که تکیه گامی

                                "لیدا علیزاده"