i

با این که عاشق من نیس، هنوز دستاش و می گیرم

هنوزم وِرد من اونه، اگرچه سرد و دل گیرم

چه بارون عجیبیه! داره می کوبه به شیشه

کجا و زیر چتر کی؟ داره پنهون ازم می شه؟

هوا خیلی خرابه اون، بازم با کی  قدم می زد؟

بازم همراه اون کی بود؟... که دنیام و به هم می زد

تموم لحظه های من پراز کابوس و فریاده

دیگه حتی صدام تلخه، که توش یه خشی افتاده

برام یادآوریش سخته چه روزایی که من دیدم

تو این تقدیر سردرگم دارم تاوان چی می دم؟؟؟

                                                            "لیدا  علیزاده"

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1392ساعت 18:30  توسط لیدا علیزاده   | 

دیگه بدجوری شکستی دلم و

خم شده زانوهای تحملم

از من یه آدم دیگه در می یاد

اگه تیکه تیکه ها مو جمع کنی گلم

 

من و منهای خودت کردی که من

صفرمطلق شم و جزر یه سقوط

من و تقسیم یه عشق کهنه کن

با تساوی تنفر و سکوت

 

از وفاداری احمقانه ام

حتی خنده شون می گیره واژه هام

از خودم از همه چی بدم می یاد

خودمم نمی دونم که چی می خوام؟

 

ضرب آهنگ تو دارن نفسام

چی می شه یه بار به دادم برسی؟

یه روز ی چشمت می افته به نگام

توی این زمین گرد و هندسی

                        "لیدا علیزاده"

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم مهر 1392ساعت 16:15  توسط لیدا علیزاده   | 


دارن می ترسن از زوزوی گرگا

تموم این عروسک های معصوم

از این شب گریه و ناقوسِ وحشت

از این فریادهای تلخ و مغموم

 

بیا از بغض پاک این ترانه

من ُتو واژه واژه م جست و جوکن

من و بشناس از این سردی دستام

ببین عطر ترانه م پخشِ، بو کن

 

بذار تکیه کنم به چتر دستات

تو این روزای بارونی پاییز

منم بیزارم از این شک و تردید

منم مثل توام از غصه لبریز

 

نباشی بی تو، تو بن بست شعرام

تو رو واژه به واژه کم می یارم

فقط باشی من حتی رو نگاهت

ملودی های نابم رو می ذارم

 

چقد خسته م از این روزای دل گیر

از این تردید های تلخ و مبهم

مرمت کن دوباره اعتماد و

تو می تونی بسازی عشق و کم کم

                             "لیدا علیزاده"                

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم مهر 1392ساعت 17:49  توسط لیدا علیزاده   | 


                       برگشت

تو رو می بخشمت اما نمی ره هرگز از یادم

که مثل قطره ی اشکی من از چشم تو افتادم

برات تکراریه دستام، واس این رفتی از پیشم

من اما مطمئنم که بهت وابسته تر می شم

اگر که یاد من باشی هوام عطرت رو می گیره

دلم هول می شه مثل قبل ،نباشی بی تو می میره

بگو بازم اقاقیا برای خونه بی تابن

می خوام واشن به روت چشمام، که با یاد تو می خوابن

می یام پیشت واس این که به چشمای تو پابندم

دخیلِ قلبم و بازم به دستای تو می بندم...

                               "لیدا علیزاده"

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم تیر 1392ساعت 15:29  توسط لیدا علیزاده   | 

مدعی خواست که از بیخ کند ریشه ی ما

غافل از این که خدا هست در اندیشه ی ما

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم تیر 1392ساعت 16:14  توسط لیدا علیزاده   | 

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران

ما گذشتیم و گذشت آن چه تو با ما کردی

تو بمان و دگران وای به حال دگران

     وای به حال دگران

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم تیر 1392ساعت 17:33  توسط لیدا علیزاده   | 


                     حلالم کن

حلالم کن، حلالم کن، دارم تَه می کشم از تو

ببخشم ساده و صادق، سراپا خواهشم از تو

اگه اشکام تو رو سوزوند اگه عشقم تو قلبت مُرد

اگه دستام قنوتش رو واس عشق تو بالا برد

اگه تو خواب و بیداری کنارت بودم و هستم

اگه سر می ری از من که فقط هم خونه ی خستهَ م

اگه عادت دارن دستات به دست من غریبونه

چه احساسی از این بهتر از عطرت پُر شده خونه!

اگه شب گریه ها ی من روی چشمات اثر کرده

حلالم کن به قلبی که پر از بغض و پر از درده

به این امنیتِ با تو، تو خوبِ من حلالم کن

به این دلشوره ی معصوم به لرزِ تن حلالم کن

حلالم کن

حلالم کن...

                        لیدا علیزاده

                     این ترانه 13  خرداد 92 ساعت 2 نیمخ شب متولد شد

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم خرداد 1392ساعت 15:52  توسط لیدا علیزاده   | 

   

ببخش من و که واژه هام وقتی نباشی می میرن

ببخش اگه ترانه هام وقت چشات و می گیرن

اگر که می نویسمت، اگه تو فکرمی هنوز

اگه فقط اسم تواِ وِردِ لبام شبانه روز

اگه تموم شدم واست شبیه یه شارژ موبایل

ببخش که باورش نشد این دل رام و خوش خیال

اگه دیگه نوشته هام آشنا نمی زنن برات

ببخش که چسبیدم بهت شبیه تمبر نامه هات

اگه دُرُستم و فقط تو اشتباه من شدی

ببخش که کافرم به تو، که تو گناه من شدی


"لیدا علیزاده"

                   

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم خرداد 1392ساعت 16:33  توسط لیدا علیزاده   | 

یه سلام  پررنگ و چند تا نقطه چین...

قبل از هر چیز پیشاپیش رسیدن بهار سر سبز و به همه شما دوستای گلم تبریک می گم و برای همه تون آرزوی سر سبزی و سر افرازی دارم.

امیدوارم امسال یه تک تک آرزوهای نقره ای تون برسید...

 از همه تونم ممنونم که توی این سالی که گذشت و من یه به علت مشغله و مشکلاتم درکنارتون نبودم با کامنت ها و ایمیل های مهربونتون حمایتم کردیداما به همه تون قول میدم که سال آینده بیشتر با شما باشم...

این بار ببخشید اما باز هم یک ترانه ی قدیمی که فکر می کنم برای بازگشت بد نیست..

 

بخند، لبخند تو می شه شروع فال هر ساله م

با گریه ت زیر و رو می شه تموم حال و احوالم

بهار سبز امسالم بازم تنها یه سین داره

سکوتت سین هر ساله که بوی عید و می یاره

یه نُت از سبزی چشمات، یه نت از عاشقیم دارم

دارم روی سکوت تو ملودی هام و می ذارم

دیگه ناقوس هق هق رو، نزن، طاقت نمی یارم

همین جوری بدون اشک واس دوریت عزادارم

تو تقدیرت همین امسال تو رو از گریه کم کردم

باید شکل خودت باشی، پِی ِت گل ها رو می گردم

....

"لیدا علیزاده"

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم اسفند 1391ساعت 16:5  توسط لیدا علیزاده   | 

جای شکرش باقیه که همه ی مردم دنیا به یه زبون سکوت

می کنن...

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم بهمن 1391ساعت 15:12  توسط لیدا علیزاده   |